Onlangs is het wetsvoorstel plattelandswoningen aan de Tweede Kamer aangeboden. Kern van dit wetsvoorstel is dat de planologische status van gebouwen voortaan bepalend is voor de mate van milieubescherming. Waarvoor een gebouw feitelijk wordt gebruikt, is niet langer van belang. De planologische status bepaalt voor welke doeleinden een gebouw wel of juist niet gebruikt mag worden. Deze status is vastgelegd in een bestemmingsplan, een beheersverordening of een omgevingsvergunning. De nieuwe regeling geldt niet alleen voor plattelandswoningen, maar bijvoorbeeld ook voor bedrijventerreinen. In de praktijk betekent het dat een gebouw alleen als woning beschermd wordt als dat gebouw op grond van de planologische status ook gebruikt mag worden als woning. Daarmee wordt een einde gemaakt aan de bescherming van (bewoners van) gebouwen op grond van het feitelijk gebruik, ook als dat gebruik in strijd is met de planologische status. Als mensen er eigenlijk niet mogen wonen, dan worden ze ook niet langer beschermd. Voor (voormalige) agrarische bedrijfswoningen zorgt het wetsvoorstel er voor dat bewoning door niet-agrariërs kan worden toegestaan zonder dat dit leidt tot een aanscherping van de milieueisen voor het nabijgelegen agrarische bedrijf. Daarbij moet bijvoorbeeld gedacht worden aan een rustende boer die nog in zijn vroegere bedrijfswoning woont, terwijl hij zijn boerderij inmiddels verkocht heeft. De ruimere bewoningsmogelijkheid door niet-agrariërs vloeit niet automatisch uit de wet voort. Hiervoor is een ruimtelijk besluit van het gemeentebestuur nodig.

terug naar nieuwsoverzicht